Weekplanner om te printen, per uur ingedeeld

Van zes uur 's ochtends tot middernacht, zeven dagen, met ruimte voor to-do's per dag. Wil je er ook een vast schrijfmoment in zetten, kijk dan bij journaling.

Hoe je een ochtendroutine opbouwt die je volhoudt

Waarom een week de goede maat is

Een dagplanning is te kort om iets in te schuiven. Loopt er 's ochtends iets uit, dan valt de rest van die dag om en is er geen ruimte meer om te herstellen. Een maandplanning is het omgekeerde probleem: wat in week vier moet gebeuren is in week één nog een abstractie, en abstracties doe je niet. Een week is de kleinste eenheid waarin je een dag kunt verliezen zonder dat het plan stukgaat, en dat is de reden dat dit blad zeven kolommen heeft en niet één.

Praktisch betekent dat: vul het blad aan het begin van de week in en niet elke ochtend opnieuw. Je kiest dan één keer wat er die week moet gebeuren in plaats van zeven keer, en je ziet meteen dat woensdag te vol staat voordat woensdag er is. Dat vooruit kunnen kijken is het hele punt van een week op één blad.

Zet eerst wat vaststaat, dan wat kan schuiven

Begin in het uurschema met de blokken die er toch al zijn: werk, lessen, reistijd, de sportles die op een vast tijdstip valt, het avondeten. Die vullen bij de meeste mensen meer dan de helft van de week, en dat is niet erg. Wat het wel doet, is eerlijk maken hoeveel er echt over is. Wie meteen met de plannen begint plant in ruimte die al bezet is, en dan klopt het blad al voor de week begonnen is.

Wat daarna overblijft zijn de plekken waar iets nieuws in kan. Vaak zijn dat er minder dan je dacht en liggen ze op onhandige momenten. Dat is bruikbare informatie: het zegt dat een nieuwe gewoonte in die week klein moet zijn, of ergens anders vandaan moet komen. Het zegt niet dat je te weinig discipline hebt.

Drie taken per dag, en waarom er geen vierde regel staat

In het to-doblok staan drie regels per dag. Dat is geen ruimtegebrek. Wie vier of vijf taken opschrijft doet er meestal drie, en gaat de dag uit met het gevoel dat het niet gelukt is, terwijl er precies evenveel gedaan is als bij drie regels. Het verschil zit niet in het werk maar in de meetlat.

Past er iets echt niet in drie regels, dan is één van de drie meestal geen taak maar een project. "Belasting doen" is een project. "Bankafschriften downloaden" is een taak. Alleen de tweede kun je op een dag afvinken, en dat verschil bepaalt of het blad aan het eind van de week klopt of dat er drie dingen half open staan.

Wat je doet met een week die halverwege instort

Op woensdag klopt er niets meer van. Dat is de normale gang van zaken en niet het moment om een nieuw blad te printen. Wat wel werkt: streep door wat niet meer gaat gebeuren in plaats van het te verschuiven naar donderdag. Verschuiven stapelt, doorstrepen niet, en aan het eind van de week zie je dan wat er werkelijk niet paste. Dat is de enige manier om de week erna realistischer te plannen.

Er is één uitzondering waarvoor het blad expres ruimte laat: als er drie dagen achter elkaar niets van klopt, ligt het niet aan de dagen maar aan wat je erin gezet hebt. Dan is de vraag niet hoe je de rest inhaalt, maar wat er uit mag. Bijna altijd is er één blok dat er nooit in had moeten staan.

Naast een agenda die al vol staat

Deze planner vervangt geen agenda en probeert dat ook niet. Een agenda is er voor afspraken met anderen: die hebben een tijd, en die tijd is niet van jou. Dit blad is er voor de afspraken met jezelf, en dat zijn precies de afspraken die als eerste wijken zodra iemand anders iets vraagt. Ze naast elkaar zetten maakt zichtbaar hoe vaak dat gebeurt.

De simpelste werkwijze is de agenda overnemen in het uurschema en daarna pas iets van jezelf inplannen. Dat kost vijf minuten per week en het voorkomt de fout waarin je jezelf op donderdagavond hebt ingepland terwijl er al iets stond.

Printen: liggend, en één week per blad

Het uurschema is achttien rijen breed bij zeven kolommen, dus staand op A4 wordt het krap en gaan de kolommen van de vrijdag knijpen. Zet de printerinstelling op liggend, dan houdt elke kolom genoeg breedte om er met de hand een paar woorden in te krijgen. Wil je erin schrijven met pen, print dan één week per blad en niet twee.

Vul je hem liever op het scherm in, dan werkt dat ook: alles wat je in de velden typt blijft staan zolang het tabblad open is. Sluit je het tabblad, dan is het weg, en dat is bewust zo. Zie de laatste alinea van deze pagina voor wat je doet als je het wél wilt bewaren.

Wat er meestal misgaat

De drie fouten die het vaakst voorkomen zijn te herkennen aan het blad zelf. Een uurschema dat van zes uur 's ochtends tot middernacht volstaat betekent dat er geen enkele pauze in gepland is, en dan is het geen planning maar een wenslijst. Een to-doblok waarin bij elke dag dezelfde taak staat betekent dat het geen taak is maar een gewoonte, en die hoort in een tracker en niet hier. En een blad dat er op zondagavond nog ongebruikt bij ligt betekent dat het invullen zelf nog geen vast moment heeft.

Dat laatste is het makkelijkst op te lossen en levert het meeste op: koppel het invullen aan iets dat toch al gebeurt op een vast moment in het weekend. Wie wacht tot hij eraan denkt, denkt er meestal aan op woensdag.

Plan je energie, niet alleen je taken

De meeste roosters plannen taken op tijdstippen, niet op hoeveel energie er op dat moment nog over is. Een blok van acht uur 's avonds ziet er op papier hetzelfde uit als een blok om tien uur 's ochtends, maar de een lukt bij de meeste mensen bijna nooit en de ander bijna altijd. Zet het zware werk dus niet vast op een tijd, maar op een moment waarop je gewoonlijk nog fris bent, ook als dat betekent dat de avond leeg blijft.

Veelgestelde vragen

Dit blad onthoudt niets